New Zealand

20141029_094853

Hi Bro!!

คำทักทายของคนส่วนใหญ่ใน “นิวซีแลนด์” ที่ผมได้ยินจนคุ้นหู

ตอนที่นั่งพิมพ์ ผมมาเรียนที่ NZ ได้ 3 เดือนแล้ว จากมนุษย์บ้านๆ คนหนึ่ง ที่ทำตัวธรรมดาไปวันๆ วันหนึ่งได้มีโอกาสมาอยู่เมืองนอกกับเค้า บอกเลยว่าโคตรตื่นเต้น

ผมยังจำวันแรกที่มาถึงได้ดี วันนั้นผมฟัง พูด กับใครก็ไม่รู้เรื่อง ค่อนข้างอึดอัดมากๆ แต่มันผ่านไปเร็วแบบไม่รู้ตัว มันรู้สึกว่าฟังได้ พูดได้ โดยที่เราไม่ได้รู้สึกว่าเราพยายามทำมัน มันเป็นอย่างที่ผมเคยคิดไว้ตอนอยู่ไทย

ประเทศไทย เป็นประเทศที่สอนให้เด็ก “เรียนเพื่อสอบ” ไม่ได้ “เรียนเพื่อใช้งาน” ซึ่งมันเป็นวิธีสอนที่โคตรผิด เพราะเราไม่ได้สอบตลอดชีวิต เราต้องใช้ชีวิต เวลาสอน ก็ต้องสอนการใช้ชีวิต

การมาอยู่เมืองนอกของผม มันไม่ใช่แค่มาเรียนภาษา มันได้อะไรมากกว่านั้นเยอะมาก โดยเฉพาะ “ประสบการณ์” ซึ่งหาซื้อไม่ได้ในไทย ชีวิตที่นี่ต่างกันมาก และอาจจะต่างจากประเทศอื่นๆ ที่คนไทยชอบไปเรียนกัน เพราะนิวซีแลนด์เป็นประเทศที่ไม่หวือหวา โดยเฉพาะเมือง Queenstown ที่ผมมาอยู่ เป็นเมืองค่อนข้างเล็ก ผู้คนดูไม่เร่งรีบ เมืองนี้เป็นเมืองท่องเที่ยว มีนักท่องเที่ยวค่อนข้างเยอะ แต่ไม่เยอะจนเกินไป

ตอนนี้มาอยู่ได้ 3 เดือน เริ่มมีคิดถึงบ้านเหมือนกัน คิดถึงอาหารไทย ซึ่งเคยมีคนบอกไว้ แต่ผมไม่เชื่อ เพราะคิดว่าผมชอบกินอาหารฝรั่งอยู่แล้ว แต่มันไม่ใช่ มันรู้สึกเลยว่า อาหารไทยอร่อยที่สุด และผมคิดว่าคนชาติอื่นๆ ก็คงเป็นกัน คงคิดถึงบ้านกันหมด

เหลือเวลาอีก 3 เดือน ที่ผมจะเก็บเอาทุกๆ สิ่งที่ได้จากที่นี่กลับไปให้มากที่สุด ผมกลัวเหมือนกันว่า มันจะไม่คุ้ม ผมคงต้องพยายามถึงที่สุด เพราะโอกาสไม่ได้มีบ่อยๆ